Zaterdag 16 mei was een grote dag in de historie van velen. In Goor was er eindelijk weer een B1-elftal kampioen in de 2e klasse waar dat al jaren niet meer was gebeurd, de spelerts van Twenthe B1 konden sinds lange tijd weer een landstitiel op hun conto bijschrijven en De Coef zijn CV werd eindelijk verrijkt met een daadwerkelijke titel. Voor JtW gold het gezegde "Driemaal is scheepsrecht", al hoeft hij aan dat gezegde na de 17e mei niet zo nodig herinnerd te worden. Na drie seizoenen op pad te zijn geweest met de meerderheid van de selectie werd dit bekroond met een titel. Het voetbal waar de titel mee werd behaald was meestentijds van een andere planeet. Waar een oude wijsheid aangeeft dat met mooi voetbal geen punten worden gepakt is dat op dit seizoen zeker niet van toepassing. Met sprankelend voetbal werd de titel op 11 april reeds binnengehaald na een ware thriller tegen SC Markelo. Op de de datum van de laatste speelronde, 16 mei, zou het behalen van de titel omkleed worden met feestelijkheden en festiviteiten. De festiviteiten moesten de laatste wedstrijd van het seizoen tegen

Rood Zwart omlijsten en het met de titel bekroonde competitieseizoen op gepaste wijze afsluiten. Voorgaande weken was de RvC van de kampioenscommissie meermaals bij elkaar geweest om deze dag in te vullen. Kosten nog moeite werden gespaard maar het moet gezegd dat het regelen van een dergelijke dag niet meevalt. Voorbeeld: tijdens de week voorafgaand aan de kampioensdag sijpelden berichten binnen dat Rood Zwart B1 van plan was om niet te komen. Toen de Coef dit twijfelachtige verhaal bevestigd wilde krijgen door de heren uit Delden kon men geen zeker antwoord geven. De furieuze Coef probeerde daarom een wedstrijd tegen de andere Rood Zwarten uit de Hof van Twente te regelen. Gelukkig was dit uiteindelijk niet nodig want na korte tijd kwam het verlossende bericht uit Delden dat Rood Zwart ‘gewoon’ hun sportieve plicht zou nakomen. Zodoende was op de vrijdagavond voorafgaand aan de kampioensdag de dag ingevuld en goed voorbereid. Dat betekende niet dat JtW op zaterdagmorgen zonder zenuwen begon. Hoe zou alles verlopen deze dag? De buienradar voorspelde in eerste instantie niet veel soeps. Precies om 18.00 zou een buienfront Goor aandoen. Zouden de shirts op de afgesproken tijd opgehaald kunnen worden? Was er genoeg besteld voor de broodmaaltijd? Zouden er veel mensen komen tijdens de broodmaaltijd? Was het aggregaat op de wagen te krijgen? Op zaterdagmorgen was JtW al vroeg in de weer om het tot nog toe grootste spandoek uit de Goorse geschiedenis op te hangen. Vervolgens moesten de shirts met De Coef opgehaald worden. Dat viel goed te combineren met een bezoek aan de finale om de beker van D1; Twenthe D1 – UD Weerselo D1. Na een meer spannende dan goede wedstrijd wisten de Tricolores de dubbel te pakken. Waarvoor nog een keer VAN HARTE! Om half twaalf dienden we terug te zijn op het sportpark om de broodsmeerploeg te verwelkomen. Blij verrast was de organisatie toen bleek dat Riet en Henk alle broodjes al hadden gesmeerd. Na korte tijd kon dan ook de broodmaaltijdtafel opgemaakt worden. 12.45 Hadden we immers gepland dat de broodmaaltijd moest beginnen. Dit mede gezien het feit dat L’Entraineur ook de laatste wedstrijd goed wilde voorbereiden. Om 12.30 Stond de volledige tafel er piekfijn bij en druppelden de eerste ouders en spelers binnen. Iets later dan 12.45 kon

een ieder dan ook aanschuiven. Het schetste de verbazing dat enkele spelers nog niet waren gearriveerd…. Om niet in tijdsnood te komen voor deze volgeplande dag begon de voorzitter de maaltijd dan ook maar met een speech. Hij wist te vertellen hoe bloeizaam de vereniging is en hoe trots en blij hij is op de aanwezigheid van zoveel talent in B1 maar ook de grote opkomst en trouwe aanhang van de ouders verloor hij niet uit het oog. Tijdens wat achterhaalde feiten over het glorieuze kampioenschap vielen de

ontbrekende gasten hem in de rede. Verwonderd, verbaasd en/of geschrokken keek iedereen op wat er met hen gebeurd was maar al snel kregen de meeste ouders de hartkloppingen weer op orde. Dat was het sein om de maaltijd aan te vallen. Het inkoopbeleid wierp zijn vruchten af. De broodjes, eieren, thee, koffie en wat al niet meer vond gretig aftrek en de eerste bodem voor het verloop van de dag was gelegd. Nadat Martijn de maaltijd had afgesloten met de mededeling dat er tijdens de rust gebak was voor de ouders waren de ouders bereid om het fijne van tafel te ruimen en moesten de spelers de knop omzetten en zich concentreren op de wedstrijd. Uiteraard wilden we ook de laatste wedstrijd winnen. Wat dacht u dan???

Om iets voor twee werd er koers gezet richting veld voor de warming-up. Dat maakte JtW voor het eerst dit seizoen allemaal niet mee. Hij moest op pad met DJ Bjorn om de muziekapparatuur en de aggregaat van de Schoolfeestloods op ‘t Piepwill’m te krijgen. Dat alles werd net voor half drie gered waardoor JtW er toch vanaf het begin van de wedstrijd bij kon zijn. De wedstrijd werd voorafgegaan met een indrukwekkend stukje sportiviteit en respect; de Rood Zwarten maakten een mooie

erehaag en feliciteerden de Goorsen met het kampioenschap. Alle respect voor de Deldenaren! Dat dit logischerwijs niet gold voor de wedstrijd bleek al snel. Uiteraard waren de Deldenaren niet gekomen om te figureren op de kampioensdag van Twenthe B1. Toch duurde het geen twee minuten voor Twenthe B1 de 1-0 op het bord zette. Het uit de startblokken geschoten Twenthe, onder luid gejuich en aanvoering van de fanatieke begeleiders en aanhang wist Rood Zwart het eerste half uur alle hoeken van het veld te laten zien. Op een prima bespeelbaar hoofdveld ging de bal snel rond en leek het een gala-voorstelling als in de uitwedstrijd te worden. Na een klein half uur wist Twenthe de overmacht ook in cijfers uit te drukken. Wat er daarna gebeurde zal lang een raadsel blijven. Rood Zwart ging stukken beter voetballen en de Twenthenaren kwamen zelfs onder druk te staan. Het voetballen ging niet soepel meer, de aanvallers van Rood Zwart wonnen ineens enkele duels, The Giant wilde zijn suprematie laten blijken door zijn eigen wedstrijd te spelen en de Deldense spits uit te dagen, en ging er ineens opmerkelijk veel niet goed. Okan kreeg zelfs het deksel op de neus want uit een corner wist de Deldense spits te scoren. Een vlekje op de eerste helft die zo goed begon. 2-1 Was de ruststand.

Toen de ouders aan het gebak konden werd in kleedkamer 4 alle moed, energie, tactiek usw. bij elkaar geraapt, want de wedstrijd verliezen op de kampioensdag zal altijd een smetje kunnen blijven op een perfect verlopen dag. Met dit gegeven in het achterhoofd moesten de spelers er weer tegenaan en 40 minuten volle bak gaan. JtW moest ondertussen de muziek opbouwen, de platte wagen was inmiddels ook gearriveerd. Het opbouwen van de muziek duurde voor JtW echter niet lang. Direct na rust werd de 2-2 gescoord en de Deldenaren roken bloed. Men wist zelfs snel de voorsprong op het bord te zetten. 2-3. Dat was het teken dat

JtW zich zeker niet meer met de muziek bezig kon houden en weer kort op het spel wilde zitten. Iedereen moest alles op alles zetten om in ieder geval niet te verliezen. Twenthe leek ten onder te gaan aan aanvalslust, gebrek aan tactische scherpte en tijdsgebrek. Toch wisten we de gelijkmaker te produceren 5 minuten voor tijd. Nog waren alle kansen open. Zowel Rood Zwart als Twenthe kon aanspraak maken op de overwinning. Ondertussen had The Giant zijn wedstrijd op punten gewonnen van de Deldense spits. Het beestje kon niet meer en moest gewisseld worden. Twenthe zette nog maar eens alles op alles en de bevrijdende 4-3 viel zowaar! Wie anders dan KaleCaptainKoen wist de overwinning naar Twenthe toe te trekken. Een matige, memorabele, moeilijke, match was toch een mooi voorafje om de platte wagen op te gaan over enkele kwartiertjes…

Na de wedstrijd werden de helden van Delden bedankt voor het sportieve seizoen, wist De Coef de papieren in te vullen, kreeg Henk premissie van Riet om het ‘wat later’ te maken en kon JtW verder met het regelen van allereerst bier om van de eerste zenuwen bij te komen. Ondertussen leek de buienradar ons ook nog eens een stuk gezinder. Om 18.00 zou het zo goed als droog zijn. CaptainKoen voorzag iedereen die trek had in vette hap. Voorafgaand aan de platte wagen kon iedereen er enkele indrinken. Vanaf 18.00 begonnen de festiviteiten en begon een memorabele viering van het kampioenschap……….

De medailles werden uitgereikt aan de kampioenen….

een ieder vond zijn plek op de mooi uitgedoste platte wagen……

Materazzi maakte het enige en echte overwinningsgebaar……

ondertussen waren de kale koppen….. NIET TE STOPPEN……

Cem en CaptainKoen nauwlettend under investigation van De Coef…..

en was de eensgezindheid in de groep zoals tijdens het hele seizoen bewonderenswaardig groot!

De eerste pitsstop vond plaats bij C en D waar Ortwynn er eentje (of twee) indeed voor de kampioen…..

waarna…..

de karavaan…..

koers zette richting de kroeg waar velen op vrijdagavonden hun weekend laten beginnen;

De Ster…..

alwaar na lange bedenktijd :-S…..

een biertje werd ingedaan…..

en Goor hoorde van de kampioenen.

Zelfs partyboy Tsjongejonge was zonder kritiek en vermaakte zich…..

temidden van feestvierende piraten…..

burgers…..

en buitenlui.

Er werd letterlijk en figuurlijk voor vuurwerk gezorgd op de platte wagen…..

en er leek een toptransfer in de lucht…..

die niet doorging nadat de harde kern een sfeeractie wist uit te voeren voor het enige en echte café in Goor: De Buddy’s!

Tijdens de pitstop werd er een bordesfoto gemaakt…..

en uiteraard een biertje aangeboden.

Buddy’s moest voor korte tijd even achter ons gelaten worden om fietsen e.d……

van ‘t Piepwill’m te halen.

Vanzelfsprekend werd het feest voortgezet bij hét café van Goor, stamcafe van vele Twentheleden; De Buddy’s.

Alerte André wist zich nog te herinneren dat enkele Spelers al eerder de Buddy’s hadden aangedaan tijdens een kampioensfeest waar destijds een herinnering van aan de wand is gehangen. Dat het feestje ditmaal iets anders werd dan dat het destijds was moest de kastelein van de Buddy’s beamen na het meemaken van de volgende beelden;

Dit alles is mede mogelijk gemaakt door:

Ouwe Koeieboer, Rietdekker, Materazzi, TsjongeJone, CaptainKoen, HuubHooligan, Kleine Man, AkkaKev, Chintastic, The Giant, ZoefZoef, Stille Willy, TaliBayram, Magic Mike, Cemow, De Coef en JtW.

Wij danken in het bijzonder:

Sponsoren (voor de prima trainingspakken)

Ouders (voor de trouwe support, de sponsoring en alle hulp!)

De Buddy’s (voor de gastvrijheid tijdens het feest en de rekening:-)

CenD (voor de goedverzorgde pitstop)

Mercom (voor het beschikbaar stellen van de platte wagen)

Chauffeur Mercom (voor geduld en uitstekende route)

Mevrouw Koeieboer (voor de uitstekende hapjes)

DJ Bjorn (voor de prima muziek tijdens de rit met de platte wagen)

HOPPAAAAA!!!! NUMMERO 1!!!!!

OP NAAR…..

ZUM DIEMELSEE (NOG ÉÉN KEER VLAMMEN?!)

Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen Diepenheim op het programma. Diepenheim is een hoge middenmoter waar we in de heenwedstrijd op ‘t Piepwill’m met 5-1 van wonnen. Destijds stonden zij voorafgaand aan de wedstrijd bovenaan. Die rolverdeling was voorafgaand aan deze wedstrijd wel anders en zal ook niet meer gewijzigd worden. Vorige week wist men nog te winnen van het enige team dat ons (verdiend) wist te verslaan. De wedstrijd tegen de Gelselaërs en Diepenheimers zou afgewerkt worden in Gelselaar omdat de junioren van EGVV samen zijn gegaan met Diepenheim. Het vinden van

de kleedkamers kostte geen moeite. Dit in tegenstelling tot de reis naar sportpark "De Benneker". De Goaltjesdief had de zaakjes niet voor mekander en dus kwamen we een auto tekort. Dat betekende dat Taxibedrijf/Evenmentenbureau De Coef op, neer en weer op naar Gelselaar moest rijden om de selectie te kunnen completeren. Dat lukte nog net voor half drie. Dat betekende wel dat enkele spelers zonder een degelijke warming-up moesten beginnen aan de wedstrijd. Een andere aderlating was het gemis van Henk V. die op mocht komen in Avonturenpark Hellendoorn toen hij durfde. Gelukkig had Martijn ‘s morgens wat wedstrijdritme opgedaan als grensrechter en hij was dus klaar om te vlaggen. Dat had weer tot gevolg dat de dagelijkse leiding ditmaal in handen was van JtW. Een opsteker was dat de Vakantieman er weer was. Dat betekende dat Nino weer op de bank plaats moest nemen, samen met Simon en Huub. Om half drie konden we beginnen tegen

de gastgevers. Jeroen speelde zoals gewoonlijk rechtsback en was zo goed als hersteld van zijn kniewonden, Dennis begon op nieuwe

pattas en Cem mocht weer voor de in vorm verkerende Jeffrey aantreden. Nick was uiteraard de keeper van de dag en had de Vakantieman het dichtst bij hem staan als stopper, uiteraard stond The Giant voorstopper en de Goaltjesdief in de spits. Kevin en Bayram mochten met Jeffrey het middenveld completeren. Met deze selectie moest het mogelijk zijn om de Diepenheimers te verslaan. Na de doordeweekse wedstrijd Chelsea-Barca op Stamford Bridge toegewezen te hebben gekregen mocht

de scheids van dienst, na teleurgesteld te hebben in de luwte van het topvoetbal, desondanks de topper tussen de nummer 1 en 4 van de 2e klasse J fluiten. Dat ving dan ook aan om stipt half drie. Al snel bleek weer eens dat we het niveau in de competitie ontstegen. Met een percentage van 78% balbezit in de eerste helft had de wedstrijd op één helft afgedaan kunnen worden. Het klasseverschil kwam helaas alleen niet in de stand tot uitdrukking. Slechts 2 goals, via Dennis en Cem, konden we aantekenen voor rust waar de kansenverhouding 0-21 was. De keeper van Diepenheim wist dan ook bij de tegenstanders uit te blinken.

Na rust wist Diepenheim prompt te scoren. Dat was echter geen teken om onrustig te worden. Alhoewel Diepenheim wel iets sterker werd was de tegentreffer niet verontrustend en wisten we de controle over de wedstrijd te houden. Op het vooral in de doelmonden hobbelige veld liep ons combinatiespel niet helemaal vlekkeloos. Gelukkig wist Jeffrey het verschil weer te vergroten tot 2 doelpunten. Daarna werden de bloemen in het veld gebracht. De Diepenheimers namen afscheid van jeugdinternational

Tessa en daar was een bloemetje bij op zijn plaats. Dit riep verontwaardiging op bij de gewisselde The Giant. Hij had ook wel een bloemetje verwacht als kampioen. Voor hem had men dan niet een bos besteld maar een heel

plantsoen aangelegd achter de omheining langs de lange zijde van het veld. JtW vond het tijd om nog wat te forceren en bracht pinchitter Waanders. Hij deed het verre van slecht, was zelfs uitdrukkelijk aanwezig in de spits maar ook in zijn ong. 312e wedstrijd in de junioren wist hij het net niet te vinden. Hoe dat wel moest lieten Koen en Cem nog even zien. Zij bepaalden de eindstand op 1-5 tegen de sympathieke Diepenheimers en Gelselaërs.

STATISTIEKEN:

9-5-’09    DIEPENHEIM – TWENTHE    1-5 (0-2)

0-1 Dennis, 0-2 Cem, 1-2 Diepenheim, 1-3 Jeffrey, 1-4 Koen, 1-5 Kevin (gerectificeerd)

MotM: Jeroen

KOMENDE WEDSTRIJD:

16-5-’09    TWENTHE – ROOD ZWART    14.30

BLIJFT MOOI!

Afgelopen zaterdag was er weer een speelronde gepland voor ons. Ditmaal mochten we thuis aantreden tegen

SV GROL. Het weekend rond de heenwedstrijd tegen hen is nog steeds een roemruchte tijdens dit seizoen. Ivo die liet zien te kunnen scoren, en hoe…., Henk die de Goedheiligman verzocht om punten, een (destijds) leuke tegenstander die het ons voetballend moeilijk kon maken ondanks dat we goed speelden en Maik die jammerlijk geblesseerd raakte en tot op heden nog niet voldoende hersteld is om een wedstrijd te kunnen spelen. Het weer werkte afgelopen zaterdag ook mee. Alle ingrediënten voor een leuk duel leken dus aanwezig….

De voorbereiding op de wedstrijd was anders dan anders. Dennis liet op de vrijdagavond tegen Mascha zien dat hij scherp stond, het gerucht op de zaterdagmorgen dat hij naderhand was beland bij ene

‘Dikke Man’ deed echter erger vermoeden. De vakantieman verveelde zich blijkbaar nog niet in

Mallorca en mest ook deze wedstrijd aan zich voorbij laten gaan. Cem maakt er een traditie van om spullen te vergeten als hij tegen Grol moet spelen en ook The Giant was zijn schoenen (!?) wat vergeten bij het inpakken van zijn tas. Ouwe Koeiboer had last van

tegen de lage melkprijzen stakende buurtgenoten die hem de doorgang beletten. Hij kwam dus wat later. Bijkomend probleem was dat hij ook de shirts mee zou nemen. Gelukkig hebben we Jeroen nog, die de laatste tijd laat zien dat hij wel om kan gaan met als er gaatjes vallen. Dat beloofde dus wel wat voor het verdedigend werk. Ook had De Coef weer een nieuw talent gescout die onze selectie kwam aanvullen; Wouter Leusink, en konden we ook weer beschikken over toptalent AkkaKev. Vooraf werd er gestemd over de ondergrond. Dat de spelers liefhebbers zijn van het spelen op echt gras dat bleek. Dat betekende dat we onze kunsten konden vertonen op veld 3. Al met al konden we toch nog om half drie beginnen met een logische en prima opstelling;

Na de uitstekende wedstrijd tegen Witkampers van Jeffrey werd hij wederom op het middenveld geposteerd. Door de aanwezigheid van Kevin diende Bayram vanaf de rechterkant te spelen.

Al snel bleek waar de letters SV voor staan in de clubnaam van Grol. De Selectief Verontwaardigde leiders en sommige spelers maakten er een sport van om iedere besissing van de scheidsrechter te betwisten en wel zo dat elke beslissing in hun voordeel zou moeten uitvallen. Daarnaast moest ook Henk het ontgelden. Hem vonden ze niet lief. Met voetbal had dit weinig te maken wat te zien was aan het spel van Grol. Ten opzichte van de eerdere confrontatie was het voor hen harken geblazen. Gelukkig had men nog een aanvoerder die terecht opmerkte niet met de scheids bezig te zijn maar met het edele voetbalspel. Helaas kon de begeleiding van Grol hieraan geen gehoor geven en begon men tot het frustrerende en irriterende af zich te profileren. Gelukkig sloeg de irritatie aan de kant niet over op ons spel, had de onpartijdige scheids goed in de gaten wat te doen en wisten we kans op kans te creëeren. In het bijzonder ZoefZoef, die blijkbaar baat had gehad bij de rustgevende nachtelijke sessie bij Pannenberg, was een plaag voor de verdediging van de Groenlozen. Ons middenveld had de touwtjes stevig in handen en controleerde het duel zodat de verdedigers niet in grote problemen kwamen. Toch duurde het een klein half uur voordat Bayram de score wist te openen. Dat brak meteen de ban. Ondanks de redeljik spelende Edgarrr op het middenveld van de Groenlozen en een spits die groter was dan The Giant (!) werden zij na de 1-0 niet gevaarlijker maar konden wij de druk opvoeren. Dat resulteerde in een 3-0 ruststand na goals van Ivo en Cem.

In de rust had De Coef in tegenstelling tot voorafgaande wedstrijden niet veel tips, op- of aanmerkingen. Stijgen de kampioensfestiviteiten naar het hoofd? Was hij met zijn gedachten aan het voorafgegane aan de heenwedstrijd (het telefoontje tijdens de wedstrijdbespreking doet de geruchtenstroom weer oplaaien)? Vond hij het duel cq. de tegenstander niet de moeite waard om energie te verspillen? De weddenschap werd in de rust nog maar eens aangehaald; de 100e goal zou beloond worden met de hoofdprijs, zo niet, dan zouden de leiders een goedkope zaterdag hebben.

De tweede helft was nog maar koud begonnen of een onoplettendheid in onze verdediging werd afgestraft. Dit gebeurde nadat de grensrechter van de tegenstander zijn incompetentie had aangetoond door eerst een ingooi van ons af te willen vlaggen omdat iemand met een teen over de lijn stond, toen echter bleek dat een speler van Grol een aanval kon opzetten was het plots geen probleem dat onze ingooi ‘in het veld’ werd genomen. De treffer was het sein voor de Groenlozen om er nog een schepje bovenop te doen. Helaas wordt hier niet het spel mee bedoeld maar het selectief verontwaardigde gedrag bij elke arbitrale beslissing. Genant was om te zien hoe de leider van Grol protesteerde tegen ons vierde doelpunt. Niemand, zelfs de grens van Grol (!), had buitenspel gezien maar de blonde Floris-Jan van Grol wel…. De reactie die dit uitlokte bij ondergetekende (dat de vlaggende Groenloze piemelvriend ongetwijfeld had gevlagd als het wél buitenspel was geweest) viel weer niet in goede aarde bij het selectief verontwaardigde meegereisde uitpubliek. Bayram gaf het goede voorbeeld voor een ieder die deelnam aan het spel en scoorde zijn tweede en onze vijfde. De dorstige spelers van Twenthe zagen hun kans schoon en wilden en zouden de zesde in deze wedstrijd en de

100e (!) voor de competitie maken. Uiteraard lukte dit en wel door de uitblinker van de middag; ZoefZoef. Op dat moment was Simon al in het veld gekomen voor Jeffrey en Mart voor de uitstekend spelende Jeroen. Na de 6-1 werd aangezet voor een monsterscore maar Ivo, Dennis, Simon en vele anderen wisten mooie, grote kansen om zeep te helpen al moet gezegd dat de keeper van Grol af en toe goed in de weg stond. Dit resulteerde dan ook in een 6-1 eindstand. Met de staart tussen de benen kon Grol onder de douche. Na de tijd was men welgeteld 3 seconden in de bestuurskamer te vinden om de paperassen in te vullen en lieten ze volgens terreinknecht Jan H. een puinhoop in de kleedkamer achter.

Wat een gemiste kansen….

STATISTIEKEN:

2-5-’09    TWENTHE – GROL    6-1 (3-0)

1-0 Bayram, 2-0 Ivo, 3-0 Cem, 3-1 Grol, 4-1 Cem, 5-1 Bayram, 6-1 Dennis

MotM: Dennis

KOMENDE WEDSTRIJD:

9-5-’09    DIEPENHEIM - TWENTHE    14.30

Eindelijk, uiteraard ook van de laatste 2 weken een verslag van de Toppers! Met de excuses van de wepmeester voor de ‘naLAATige’ verslaggeving…. Ten tweede, bedankt voor de sportieve reacties van vele kanten; i.h.b. de sportieve felicitaties van RZ via de digitale weg, de Larense via de mondelinge en de Markelose via de meest geliefde en voorbeeldige weg, tijdens een gezamelijk kratje gerstenat. Een gemiste kans voor enkele ‘concurrenten’ die het nalieten om wat van zich te laten horen. En dat nog wel in tegenstelling tot na een 15-1 nederlaag bij de Twenthenaren te mauwen over kleine ditjes en datjes op een site. Daarbij hadden ze zich nog wel zo goed voorbereid door een e-mailadres en telefoonnummer via de jeugdsecretaris te vragen… Wellicht dat we ze nog tegenkomen tijdens een zegetocht door onze Hof van Twenthe als supporter langs de kant. Een terugblik op 2 zinderende weken:

Zaterdag 18 april j.l. stond de wedstrijd tegen naaste ‘concurrent’ SC Markelo op het programma. Dat dit niet zomaar een wedstrijd was moge duidelijk zijn. VV Twenthe B1 kon kampioen worden! Daarvoor moest echter wel gewonnen worden van een in vorm verkerend SC Markelo. Dat was geenzins een vanzelfsprekendheid. Door het terugtrekken van hun A1 in de loop van het seizoen werden er enkele spelers overgeheveld van de A naar de B wat een flinke kwaliteitsinjectie betekende. Markelo was 8 wedstrijden achter elkaar ongeslagen.

In de week voorafgaand aan de zoveelste wedstrijd van het seizoen waren de belangen duidelijk waarneembaar tijdens een rondgang op het Milanello van het Oosten. Zowel op de dinsdag als op de donderdag was er bovenmatige belangstelling voor de spelers van B1. De trainingen werden op het scherpst van de snede afgewerkt en niemand werd gespaard. De schrik sloeg velen korte tijd om het hart toen tijdens een fel duel Captain

Koen ter aarde zeeg. Gelukkig wist hij de training voort te zetten. Maik leek een wonderlijke rentree te willen en kunnen maken tegen de Markelosen maar dit zou toch te vroeg blijken, helaas. Doch zijn knie lijkt steeds meer platte-wagen-proof te worden en dat is ook belangrijk. Al met al zou dit betekenen dat we met een grote fitte groep richting de wedstrijd tegen Markelo konden.

Op zaterdagmorgen was er op en rond het veld waar het ‘s middags moest gaan gebeuren al flink wat bedrijvigheid. De voorbereidingen voor deze kraker namen even in beslag; de omroepstudio moest klaargemaakt worden, het veld geïnspecteerd, de papieren ingevuld usw. Om half 2 diende iedereen aanwezig te zijn maar ver voor dit tijdstip waren velen al gearriveerd. De spanning was er maar deze nam niet de overhand. Iedereen leek zich te beseffen waar het deze middag om zou gaan. Ook DJ DB had zijn plek gevonden in de omroepstudio. Om klokslag kwart voor 2 dirigeerde De Coef de mannen van B1 naar binnen en vanaf dat tijdstip diende iedereen met de wedstrijd bezig te zijn. Onder begeleiding van hitjes van ditjes en DJ DB werd de warming-up afgewerkt. SC Markelo was inmiddels gearriveerd en ook zij bleken te weten waar het voor ons om ging. Eindelijk was het dan iets voor half drie en dus tijd om het veld te betreden voor de wedstrijd. Onder het nummer You’ll never walk alone betraden de spelers en begeleiders het veld. De harde kern van B1 wist oude herinnneringen aan het Diekman naar boven te halen door wat vuurwerk af te steken. De

opstelling was een vertrouwde. Om half drie klonk dan eindelijk het beginsignaal van de leidsman van die dag. In een adembenemende

entourage op een nagenoeg uitverkocht ‘t Piepwilmke bleek al snel dat SC Markelo deze middag een geduchte tegenstander ging worden. Het spel speelde zich de eerste minuten veelal op het middenveld af zonder dat beide ploegen tot veel uitgespeelde kansen kwamen. De eerste grote kans was voor Dennis, die tegenstander Sam te snel af was en zo goed als alleen op de keeper af kon. Zijn schot miste precisie. Plaagstootjes werden uitgedeeld door

Bayram en Jeffrey maar daar had de Markelose verdediging voldoende antwoord op. Markelo wist enkele kansen op mogelijkheden te creëeren via hun sterke en beweeglijke middenvelders. Onze middenvelders hadden dat echter voldoende in de peiling en zo kon ook Nick zijn doel aanvankelijk schoon houden, al moest hij een keer handelend optreden bij een precies schot. Dat deed hij echter met verve zoals hij de hele wedstrijd goed zou keepen. Na een klein half uur konden we ons ontladen. Dennis wist weer eens te rushen langs de lijn en sneed voor de Markelose linksback langs zodat hij alleen op de keepert af kon. Ditmaal bekroonde hij zijn zeer sterke begin met een treffer en

de complimenten waren voor hem, 1-0! Op dat moment waren we de ficitieve kamipoen. Zaak was het om het achterin dicht te houden en met ons voetballend vermogen de voorsprong verder uit te bouwen. Gaandeweg de eerste helft kregen we steeds meer grip op het spel en het middenveld in handen. Helaas sloop er echter een fout in een combinatie op het middenveld tussen Cem en Kevin waar de Markelose aanvoerder en middenvelder dankbaar gebruik van maakte. Hij gaf een pass op een voorhoedespeler die zo vrij voor de keeper werd gezet en Nick kansloos liet. Een slecht moment waarbij we te kijk werden gezet doordat we positioneel niet goed stonden en niet alert genoeg waren. Zodoende konden we weer opnieuw beginnen te werken aan een voorsprong. De angst was dat we dat te snel en te onrustig zouden willen gaan doen maar dat was niet het geval. De spelers pakten deze domper goed op, zaten niet bij de pakken neer en namen snel het heft weer in handen. Helaas leidde dit niet tot een voorsprong in de eerste helft.

In de rust kon een ieder weer tot rust komen, thee drinken en werden enkele tactische op- en aanmerkingen gegeven. In de rust werd Nino gebracht voor Huub. Huub had het niet onverdienstelijk gedaan maar we dachten met Nino wat meer snelheid in ons spel te krijgen. Mart en Simon hielden we achter de hand.

De tweede helft konden we de

andere kant op en hadden we de wind wat meer in onze rug. Dit dient wel letterlijk te worden genomen want we waren nog lang niet van Markelo af. Zij waren niet bereid mee te werken aan ons feestje. De tweede helft was dan ook weer ongemeen spannend. Ondanks dat we sterker en sterker werden wilde de bal er niet in. Er werden genoeg

kansen gecreëerd maar dat was niet voldoende om het verschil te maken. Gelukkig hadden we Okan, hij wist de boel achterin op slot te houden, de spits uit te schakelen en ook vaak nog eens vrij te lopen indien we onder druk werden gezet. Uiteraard kon hij dit niet alleen, ook de andere verdedigers wisten Nick te helpen te ontlasten door superscherp te zijn. Zodoende konden we ook de druk hoog houden op het doel van de Markeloërs. Er leek enige onenigheid tussen Ivo en de begeleiding toen hij werd gewezen op het feit dat hij wat meer loopacties moest gaan maken. Allereerst leek dat te frustreren maar het duurde niet lang totdat de instructies vruchten af wierp. Er werd een bal hard op hem ingespeeld, hij draaide weg en vaak is dat een signaal dat er gevaar voor het doel van de tegenstander op komst is. Dat moeten de Markelose verdedigers ook gedacht hebben, echter de maatregelen die werden genomen waren niet handig. Ivo werd onderuitgehaald en de scheidsrechter wees gedecideerd en terecht naar de stip! Captain

Koen pakte zijn verantwoordelijkheid en…….. knalde de bal onberispelijk binnen!!! Nog een kleine 20 minuten en het kampioenschap zou een feit zijn. De spanning was om te snijden. De volgepakte tribunes zetten nog maar een keer aan om de spelers te bemoedigen en Markelo leek geknakt. Totdat zij uit een spaarzame counter weer een kans kregen. Een lange bal viel pardoes tussen Jeroen en Koen in en een spelert van Markelo ging er vandoor. Nick wist goed uit te komen maar was kansloos op de droge schuiver van de Markelose linksbuiten. Simon werd gebracht voor Jeffrey en er waren nog 10 minuten te gaan. Markelo leek zijn laatste krachten aan te boren om ook nog 3 punten uit het vuur te slepen. Kon Twenthe nog een laatste tandje bijzetten om op deze dag kampioen te worden? Het einde was zenuwslopend. Moest het publiek zonder festiviteiten weer huiswaarts keren? Waren de voorbereidingen op deze dag voor niks geweest? De spelers viel op enkele tactische momenten na weinig te verwijten maar de hoop op een goede afloop werd naarmate de seconden wegtikten steeds minder. Simon wist nog een keer goed door te jagen op de rechtsback van Markelo zodat die de bal uit speelde waardoor wij een ingooi hadden. Door een scrimmage om de bal op de punt van de zestien na deze ingooi viel de bal voor de voeten van…………. Ivo. Hij kapte……….. hij draaide………. het publiek verlangde naar een actie als in de thuiswedstrijd tegen VIOS……… het publiek, de begeleiding, de bank, de trainer van volgend jaar, zelfs Mascha, iedereen hield de adem in. Dit zou wel eens de laatste kans kunnen zijn die dag op het kampioenschap. En dé man met het neusje voor zeer belangrijke goals wist te presteren wat velen niet voor mogelijk hielden en houden. Hij wist te SCOREN! Wie anders dan hij wist dit doelpunt te maken?! Dit moest wel de beslissing zijn. Met nog 6 minuten op de klok zou dit genoeg moeten zijn. Markelo haalde nogmaals alles uit de kast en in de blessuretijd werd er nog een corner weggegeven. Zelfs de keeper van de Markeloërs ging mee naar voren om deze dag in ieder geval de Goorsen niet kampioen te laten worden. Helaas, voor hen mocht het niet meer baten en de scheids floot af. Dit leidde uiteraard tot een

grote ontlading bij al wat Twenthe B1 is. Wat een apotheose van een lange reeks zonder nederlagen die leidt tot de bekroning van dit seizoen; het kampioenschap!!! De Markelose verliezers konden ons feliciteren en dropen

zwaar teleugesteld af. Gelukkig zonder het ons te misgunnen. Het kratje bier dat werd aangeboden na de tijd was prijzenswaardig. De security kon de supportersschare niet meer in bedwang houden en zij wisten de

spelers dan ook op het veld te vinden om hen te feliciteren met dit mooie moment. De middag werd voortgezet op het terras voor de kantine onder een stralende lentezon, met enkele ouders die er ook nog eens een rondje indeden. Onder andere de vader van de jarige ‘Ouwe Koeieboer’  deed er een kratje in waarvoor onze grote dank. Na de nodige versnaperingen te hebben gehad liep de middag ten einde maar de avond was nog lang. De dag werd voortgezet bij de Buddy’s, echter niet nadat de

gemeentewerker het huldigingsplein had ontdaan van al het afgestoken vuurwerk en gebruikte glaswerk. Prima voorbeeld! De wedstrijd Feyenoord-Twente werd gekeken door velen van de selectie waarna ieder zijns weegs ging.

Bij deze wil de wepmeester nog maar eens iedereen bedanken die het mogelijk maakt om zo’n mooi seizoen te draaien. Van kantinepersoneel tot meerijdende ouders, van spelers tot de jeugdsecretaris!

STATISTIEKEN:

18-4-’09    TWENTHE – SC MARKELO    3-2 (1-1)

1-0 Dennis, 1-1 SC Markelo, 2-1 Koen, 2-2 SC Markelo, 3-2 Ivo

MotM: Okan

Download speler_van_het_jaar_20082009markelo_thuis_c.xls

De dinsdag na de kampioenswedstrijd volgde er weer een gemeenschappelijk evenement. Zoals in een eerder verslag beschreven had evenementenbureau Van Coeverden weer een

teamuitje georganiseerd. Ditmaal ging het op naar de halve finale van de beker. Daarin speelde ons Fc Twente tegen NAK. In een bijna net zo spannende wedstrijd met een vergelijkbare

entourage als bij onze wedstrijd tegen SC Markelo werd NAK uitgeschakeld en speelt dé FC zondag 17 mei de finale in De Kuip. Bedankt voor jullie support!

En toen was er weer een zaterdag waarop de VV Twenthe B1-karavaan ten strijde zou gaan trekken. Ditmaal was de opdracht om wat ontwikkelingshulp in Laren aan te bieden. Op bezoek bij de Witkampers dus. De Witkampers doet het goed in de competitie met een stevige derde plek. De wedstrijd tegen hen op het Piepwilmke was een zeer goede wedstrijd van onze zijde. Wij wisten hen destijds dan ook te verslaan met 6-0. Helaas hadden we voor deze wedstrijd wel wat personele problemen;. K. van den B. moest door droeve familieomstandighden de wedstrijd aan zich voorbij laten gaan, de vakantieman is ‘even’ 10 dagen naar Mallorca tijdens het seizoen en Maik mag zijn rentree nog niet maken. Jeroen Waanders had doordeweeks nog veel last van zijn knie (ik kom terug op wat ik heb gezegd over wonden die zijn opgelopen op kunstgras….) door schaafwonden, overgehouden aan de Battle tegen SC Markelo en twijfelde of hij mee kon doen, en ook Cem was verre van fit voor deze wedstrijd. Gelukkig wisten Jeroen en Cem hun pijn te verbijten en bleek tijdens de warming-up dat zij zouden kunnen beginnen. De Coef had middels zijn scoutingapparaat 2 spelers uit de C3 (!), te weten Youri Haverkate en Ruud Wilmink, bereid weten te vinden om bij de B1 aan te sluiten. Echter moest hij hen wel uit Holten ophalen omdat C3 zelf moest spelen. Dat betekende dat de wedstrijd wat later moest beginnen óf dat De Coef niet bij de aftrap zou zijn. Dat laatste werd het geval omdat Henk weer andere belangen moest behartigen aan het einde des middags. De warming-up leek op niet veel op deze warme zaterdagmiddag. Echter om de wedstrijden om de hitte of door blessures zomaar te laten lopen zou de eer te na moeten zijn van een kampioen. Dat was dan ook de strekking van de ditmaal korte wedstrijdbespreking. De basisopstelling was  vanzelfsprekend gewijzigd ten opzichte van de wedstrijd tegen SC Markelo;

Om half drie trapten WIJ af na het beginsignaal van de scheids en vóór 1 minuut over half drie hadden de Witkampers een penalty…?!?! De bal werd door ons laks opzij gespeeld tijdens de aftrap, een Witkamper kon er tussen komen, Okan liet zijn man lopen en Nino trok onhandig aan de noodrem in het strafschopgebied. Een collectief falen waarbij de indruk werd gewekt dat het iedereen niet zo heel veel kon schelen. Gelukkig wist Nick de bal naast te kijken en bleef de brilstand op het bord staan. Dat iedereen het wel kon schelen werd de minuten er na getoond. En hoe! Er werd gewerkt voor elke meter en niemand verzaakte. Wel werd Cem naar de linksbuitenpositie gezet omdat hij teveel last had van zijn enkel om veel meters af te leggen. Jeffrey moest daarom een linie zakken. Op het knollenhoofdveld was goed voetbal niet mogelijk. Dat betekende dat we veel duels aan moesten gaan wat ons spel niet ten goede komt. Gelukkig wist Bayram ons in de eerste helft op een verdiende 1-0 voorsprong te zetten. Helaas was dit van korte duur toen de Witkampers na halfslachtig ingrijpen de 1-1 kon maken. Dit was ook de ruststand. Een stand die het wedstrijdbeeld niet weergaf want de kansen waren voor ons.

In de tweede helft bleven we hard werken met zijn allen en 10 minuten voor tijd wist de uitblinkende Jeffrey de bal na een mooie combinatie voor te zetten. Deze werd zo verwerkt door een verdediger van de Witkampers dat wij op een 1-2 voorsprong kwamen. Op dat moment was de debuterende Youri Haverkate al ingevallen voor Cem. Youri had het verschil voordien al kunnen maken maar zijn mooie loopactie werd niet op waarde geschat door ZoefZoef die voor eigen succes ging. Vlak voor tijd wist Jeffrey zijn goede wedstrijd te bekronen met de 1-3. Dit deed de wedstrijd op slot en zo konden we weer 3 punten bijschrijven op het toch al indrukwekkende lijstje.

STATISTIEKEN:

18-4-’09    WITKAMPERS – TWENTHE    1-3 (1-1)

0-1 Bayram, 1-1 Witkampers, 1-2 e.g., 1-3 Jeffrey

MotM: Jeffrey

Afgelopen zaterdag d.d. 4-4-’09 stond voor Twenthe B1 de wedstrijd tegen Vios Beltrum op het programma. Voorafgaand aan deze wedstrijd was evenementenbureau De Coef doordeweeks weer druk in de weer geweest om een leuk teamuitje te organiseren. En zoals zo vaak, ook dit keer lukte het weer. Chapeau! Dinsdag 21 april is er voor elke speler de mogelijkheid om de wedstrijd FC Twente – NAK, de halve finale van de Amstel Cup, te bezoeken tegen een schappelijke prijs van € 12,50. Deze prijs is zelfs incl. vervoer vanaf de Buddy’s per luxe touringcar. Voorzover bekend heeft elke spelert van B1

misbruik GEBRUIK gemaakt van dit mooie aanbod. Aangezien er vergevorderde plannen zijn bij VV Twenthe en de gemeente Hof van Twenthe om ook het hoofdveld van ‘t Piepwill’m te voorzien van kunstgras, werden Koen, Dennis en De Coef op uitnodiging van een speciaal opgerichte kunstgrascommissie uitgenodigd om een kunstgrastest te doen. Helaas werd er voorbij gegaan aan de tests die The Giant al had gedaan. Het blijkt maar weer hoe betrekkelijk de uitslag van een onderzoek cq. test is. Het resultaat van een test is afhankelijk van wie je vraagt. Een gemiste kans van het bestuur. Met nog enkele

snuffelstagelopers werd het kunstgrasveld van Rood Zwart en TVC aan een grondige inspectie onderworpen. Dat betekende dat de rest van de selectie getraind werd door een voor velen oude bekende; vertrekkend trainer van C1, Ernst-Jan Kelder. De reden van vertrek ligt bij het feit dat De Coef is gevraagd om de hoopvolle selectie die vanuit D1 doorstroomt van deugdelijk oefenmateriaal en ervaren begeleiding te voorzien. Een en ander betekend uiteraard dat er bij B1 een vacature is ontstaan. De technische commissie van Twenthe is druk op zoek geweest om een trainer van buitenaf voor de B1 aan te trekken en dat is gelukt. Op de vrijdagavond werden de nieuwe trainers voor volgend jaar tijdens een weer uiterst geslaagde avond bij de Buddy’s voorgesteld aan de leiders en trainers die uitgenodigd waren. daar werd dan ook bekend

dat Uwe van der Sar de trainer van de B1 zal worden. Enige domper op de avond was dat onze FC punten verloor van NEK in de uitwedstrijd bij de ‘Trouwe Honden’. Dat e.e.a. verwerkt moest worden bleek pas de volgende dag, toen JtW ietwat onplezierig wakker werd en zich moest haasten om toch nog op tijd te zijn voor het vertrek naar Beltrum.

Vios Beltrum. In de thuiswedstrijd wist Vios het ons, als een van de weinigen in de competitie, gigantisch lastig te maken. Destijds wist Ivo als spits met een prachtige actie de 2-1 binnen te tikken in de korte hoek. Voor Ivo was dit zijn eerste wedstrijd na Holten uit, waarin hij werd ontdekt als de man met het neusje voor de goal en de goaltjesdief waar we dus op zaten te wachten. Nino Materazzi mocht destijds enkele minuten voor tijd aan alle spanning een einde maken en aanleggen voor een penalty. Het resultaat is bekend…. Ook is opvallend dat Vios zo weinig tegengoals heeft. Kijkend naar het aantal tegengoals voor de wedstrijd tegen ons zouden ze op een verdienstelijke 4e plek staan. Echter win je geen wedstrijden als je zelf niet scoort en dat is dan ook de reden dat ze de laatste plaats bezetten. Over onze vorm mocht vooraf geen twijfel bestaan. Zowel tegen Bentelo als tegen Buurse werd er met dubbele cijfers gewonnen. Om half drie klonk het fluitsignaal van de scheids.

Zonder The Giant, die geblesseerd was, moesten we de strijd aangaan. Zoals al snel bleek moesten wij het heft in handen nemen en dat deden we ook. Helaas hielp het veld ons niet bij ons geliefde spel. De hobbelige grasmat zorgde ervoor dat er weinig vaart in ons spel zat. Wel was de opbouw verzorgd maar de Beltrummers wisten ons goed en fel te verdedigen. Dit kostte hen wel zoveel moeite dat een fatsoenlijk opgezette aanval er niet in zat voor hen. De verdediging stond weer hun mannetje, i.h.b. HuubHooligan speelde een niet onverdienstelijke rol. Het middenveld werd gedirigeerd door Bayram en de aanval was vooral via ZoefZoef gevaarlijk. Zo kon het ook dat Bayram na een kleine 20 minuten het krachtsverschil in de stand uitdrukte na een mooi lopende aanval die het hart sneed van de Beltrumse defensie. Vlak voor rust was het opnieuw Bayram die de ruststand aantekende.

Tijdens de rust was er al snel berusting over het scoreverloop. We mogen jniet verwachten dat we elke wedstrijd in een vorm verkeren als in de laatste 2 wedstrijden en de omstandigheden lieten dit ook niet toe. Wel werd er nog op gewezen dat we meer moesten bewegen en dat het spel nogal statisch leek. De man van de laatste weken, Cem, was daar het sprekende

standbeeld voorbeeld van. Hij kon zich niet vinden in zijn rol als rechtermiddenvelder. En dat is jammer….. De tweede helft sukkelde voort en we creëerden enkel enkele kansjes. Cem vroeg zonder te vragen om een wissel, wat voor de begeleiding het teken was om

de Groene Schoenen warm te laten lopen. Hoopvol stroomde het Beltrumse publiek toe of het een tweede versie was van Marko Arnautovic. Helaas wist men na de wedstrijd beter. Het was Niek Semmekrot. Hij mocht nog een dik half uur bikkelen om de drie punten mee naar Goor te kunnen nemen. Dat deed hij overigens best oke. Vlak na de wissel wist Bayram zijn derde treffer aan te tekenen en was het verschil onoverbrugbaar voor Vios. Daar kon de scheids ook niks meer aan doen. Hij gaf Vios een penalty na een onschuldige botsing met Nino Materazzi. Keeper Koebrugge zat er heeel dicht bij maar helaas wist hij door de benutte penalty zijn doel niet voor het eerst tweemaal op rij schoon te houden dit seizoen. Het laatste kwartier mocht ook Marco uit C1 zijn debuut bij B1 maken voor Jeroen Waanders en kon Mart zijn wedstrijdritme opdoen op de linkerflank. Zo konden we met drie punten in de tas weer rustig terug naar het Goorse met drie punten in de tas! En dat laatste was vooral belangrijk want de ‘concurrentie’ wist het elkaar weer lastig te maken en ons uit te laten lopen. Diepenheim verspeelde namelijk punten bij Grol en HSC ’21/CARPARC kon het niet maken bij de Witkampers. Derhalve kunnen we op 18 april kampioen worden, en wel in de thuiswedstrijd tegen SC Markelo. Tot dan!

STATISTIEKEN:

4-4-’09    VIOS BELTRUM - VV TWENTHE    1-3 (0-2)

0-1, 0-2 én 0,3 (!) Bayram, 1-3 Vios Beltrum

MotM: Huub

Download speler_van_het_jaar_20082009vios_beltrum_uit_c.xls

KOMENDE KAMPIOENSWEDSTRIJD:

18-4-’09    VV TWENTHE – MARKELO    14.30 (C)

Vorige week werd er niet gevoetbald aangezien er een inhaalprogramma op de rol stond en wij, op een thuiswedstrijd tegen Rood Zwart na, geen wedstrijd hebben in te halen. Gelukkig draaide Popeye FM het betreffende voetballoze weekend, nog wel vlakbij het ons geliefde Bentelo, want de

de liefhebbers van een biertje, gezelligheid, piratenhitjes usw. waren uiteraard ook daar van de partij. Voetballen op zaterdag tijdens zo´n weekend is verre van ideaal.

Dan de week voorafgaand aan de wedstrijd. De trainingen moesten onder niet optimale omstandigheden worden afgewerkt. Maartse buien teisterden ook Goor en de trainingen moesten dan ook helaas onder natte omstandigheden worden afgewerkt. Desondanks was de opkomst weer groot, zoals het een selectieteam betaamt. JtW werd verrast door een ingesproken voice-mail op de dinsdagavond. Of hij de leider van Bentelo wilde bellen… JtW dacht natuurlijk dat men een demonstratietraining wilde aanvragen van Twenthe B1 maar dat bleek niet het geval. Men vindt in Bentelo de teneur op deze site negatief, in het bijzonder na de wedstrijd van Bentelo tegen Twenthe. Na een dergelijke nederlaag zou het beter passen om de complimenten aan de Goorsen te laten maar hier werd de aandacht afgeleid van wat werkelijk ter zake deed tijdens het verslag; het gala van Twenthe en de wanvertoning van Bentelo. De plaatjes die op de site worden vertoond waren tevens ‘respectloos’. De leiders kregen het voor elkaar dat de wepmeester van Rood Zwart zijn site censureerde, daar kon echter in het Goorse geval geen sprake van zijn. De wepmeester staat voor dat een ieder zijn eigen mening mag en kan geven dus ook bij deze. En als je niet tegen de plaatjes kan op de site kijk je toch gewoon niet, óf ver voor het slapen gaan….

En toen was er de zaterdag. De dag waarop Buurse op ons menu stond. Buurse is een ploeg waarbij dit seizoen het voetbal weer eens in perspectief werd geplaatst. Voetbal bleek maar weer eens een bijzaak des levens…  Maar wel een mooie!

Daarom wachtten we ook deze tegenstander weer hoopvol op in de wetenschap dat we al stilaan over het kampioenschap mogen praten, voorbereidingen op een feessie al langzaam worden getroffen, voetbal een mooi spelletje is en ons nog drie overwinningen scheiden van het summum van de voetballer: de platte wagen.

Om 14.00 arriveerden de Buurser jongens van 15 jr. tot en met 18 jr. Toen zaten wij reeds in de kleedkamer de letterlijk donkere wolken boven ons overwaaiend latend. C2 speelde nog een wedstrijd op het kunstgras en het was geen weer om ergens anders aan onze warming-up te beginnen. Onze selectie wordt weer langzaam fit. Helaas moest alleen Maik deze wedstrijd nog aan zich voorbij laten gaan. Simon wordt echter steeds fitter en Kleine Man komt er ook An. Dat betekende dat we de voorbereiding met 14 fitte (!) spelerts konden beginnen! Een bijna unicum dit seizoen. Tijdens de warming-up bekroop ons het onbevredigende gevoel dat de stand-in voor Henk (die een feest had bij de Bebsel), die De Coef vrijdagavond had geregeld, Rogier ‘Sjonnie Flodder’ de Wit, wel eens niet zou kunnen verschijnen. Naar later zou blijken had Rogier 

een heel ander gevoel gehad en de wedstrijd van ons aan zich voorbij moeten laten gaan na om 6 uur thuis te zijn gekomen…. Gelukkig wilde

de vlagger van A1, Bouwe Ardesch, zijn honneurs waarnemen waardoor we toch nog een ervaren vlagger hadden.

Helaas betekent een fitte selectie dat ook dat er enkele spelerts teleurgesteld moeten worden met een plaats op de bank ondanks dat men zich goed inzet op de training en ook zaterdags altijd van de partij is. Dit zijn echter de wetten van een selectieteam en met dat gegeven kostte het wat minder moeite om mede te delen dat Nino wederom op de bank plaats moest nemen naast Simon en Mart. Huub heeft zijn kans de laatste weken gegrepen en krijgt nog immer het verdiende voordeel van de twijfel. De startopstelling was daarom dezelfde als tegen Bentelo.

Om half drie werd er gefloten voor het begin van de wedstrijd. Slechts 5 minuten later was de wedstrijd geen wedstrijd meer. Buurse bleek een zwakke tegenstander. Ondanks het gala tegen Bentelo onderschatten onze jongens de spelers van Buurse niet en lieten zien gretig en scherp te zijn. Bayram kreeg een vrije trap en schoot deze op doel van een meter of 25. De keeper ging niet vrijuit en de bal glipte door zijn vingers het doel in. Iets later mocht Jeffrey de 2-0 aan laten tekenen na een intikker. Daarna zakte onze concentratie wat terug maar ondanks dat wist Buurse geen gevaar te stichten. Het was een uitbraak van Dennis die alleen gestopt kon worden door een onreglemnentaire ingreep binnen de 16-meterlijnen. Dat betekende dat Captain Koen aan mocht leggen vanaf 11 meter voor zijn zesde van het seizoen. Uiteraard lukte dat. Er restten nog 10 minuten in de eerste helft. Deze werden door Simon gebruikt om op

zijn eigen huisstijl de thee te regelen, door Ivo om na een mooie actie de 4-0 te scoren en door Dennis om ook zijn goaltje op de valreep mee te pikken.

De tweede helft was van statistische waarde. Buurse drong niet aan en Twenthe kon de score verder uitbouwen met in het achterhoofd de weddenschap die was afgesloten voor de wedstrijd. Die hield in dat we moesten winnen met een verschil van 5 doelpunten of meer, of dat we zouden winnen zonder tegengoals. Nadat Jeffrey de ban weer had gebroken in de tweede helft wisten Kevin tot tweemaal toe, Bayram en Ivo nog een doelpuntje voor hun rekening te nemen, meerendeel op aangeven van Jeffrey Assist Asbroek. Aan beide eisen voor het winnen van de weddenschap werd dus voldaan wat bij Jeroen, wie anders, de gedachten opriep dat we 3 kratjes bier zouden hebben gewonnen; 2x met 5 doelpunten verschil winnen én de 0 houden. Helaas voor hem gingen we niet met deze creativiteit akkoord. Wel waren we weer uiterst tevreden met de score van 10-0!

STATISTIEKEN:

28-3-’09    TWENTHE – BUURSE    10-0 (5-0)

1-0 Bayram, 2-0 Jeffrey, 3-0 Koen, 4-0 Ivo, 5-0 Dennis, 6-0 Jeffrey, 7-0 Bayram, 8-0 én 9-0 Kevin, 10-0 Ivo

MotM: Koen

Download speler_van_het_jaar_20082009buurse_thuis_c.xls

KOMENDE WEDSTRIJD:

4-4-’09    VIOS BELTRUM – TWENTHE    14.30 (C)

Een welverdiend kratje bij het bereiken van een mooie stand….

Dinsdagavond werd een vooraf veel besproken wedstrijd gespeeld tussen de A1 en B1 van Twenthe. Deze

broedertwist werd in het voordeel beslist van Captain Koen. Na een spannende eerste helft met vele kansen over en weer stond er een ruststand van 2-2 op het bord. Hiermee mocht B1 het meest blij zijn gezien de kansen van A1. B1 had het betere van het spel en speelde zeer snel, geconcentreerd, gedurfd en verzorgd voetbal richting het doel van Robin Veenstra. A1 wist echter met messcherpe counters toe te slaan. Captain Erwin zette A1 in de eerste helft tweemaal op voorsprong maar deze werden teniet gedaan door doelpunten van Dennis en Bayram, net zoals op zaterdagavond

dus weer doeltreffend. De tweede helft ging B1 verder waar het gebleven was en zakte het niveau van A1 weg. Dennis wist B1 voor het eerst op voorsprong te zetten door 3 man te snel af te zijn en een solo van 40 (!) meter af te ronden. Vervolgens was het Jeffrey die na een snelle uitbraak en een goede voorzet van Dennis knap wist af te ronden. Simon (!) tekende voor het slotakkoord door een mooie actie van Jeffrey en een dito voorzet af te ronden. 5-2! De

welverdiende felicitaties waren dan ook van de sportieve en verliezende trainer van A1; Ruud Aellerinck.

Tevens mogen we opnieuw een record bijschrijven. Nog nooit werd onze website zo goed

bezocht als na de wedstrijd tegen Bentelo! 38 unieke bezoekers wisten dinsdag de weg te vinden naar het verslag van de galavoorstelling tegen onze zustervereniging uit de Hof van Twente. Bedankt voor jullie belangstelling. Blijf ons bezoeken en reageren mag. Het is niet eng!

Afgelopen zaterdag stond de beladen ‘topper’ tegen Bentelo op het programma. In de wetenschap dat we de enige wedstrijd die we verloren hebben de uitwedstrijd tegen hen was, waren we gewaarschuwd. Ook de reacties na de wedstrijd destijds her en der van de Benteloërs getuigden niet van veel inlevingsvermogen en respect voor de kampioen en zorgden voor extra motivatie bij de Goorsen. Tevens stond Bentelo nog altijd tweede in de competitie en wisten zij onlangs wél van Reünie te winnen waar wij de punten tegen hen moesten delen. Om half twee was het weer tijd om te verzamelen. Menigeen liet zien er erg veel zin in te hebben door al ruim voor half twee aanwezig te zijn. Zelfs Nick wist ditmaal ruim op tijd het Piepwill’m te betreden zodat we om iets voor kwart voor twee de kleedkamer konden opzoeken om ons klaar te maken voor de wedstrijd. Ivo had vast nagedacht hoe een en ander beter kon tijdens de voorbereiding op de wedstrijd en had een heuse

Ghetto Blaster op de kop weten te tikken om zich met opzwepende piratenhitjes te focussen op de wedstrijd. Een mooi initiatief. Dat niet iedereen zich wist te concentreren bij deze muziek bleek wel toen Simon zijn schoenen aan had maar was vergeten om er wat kousen en scheendekkers in te stoppen…. Dit was nog wel een keer opgelost zodat

we allemaal in tenue het derde veld op konden voor de warming-up. Ondertussen waren ook de spelers, ditmaal zonder ogenschijnlijke A-spelers,  en begeleiding van de BVV

Bentelo gearriveerd zonder trekkerpech. De papieren konden dan ook weer worden ingevuld met de tot dan toe goedgemutste begelijders van Bentelo. De scheids van de middag was gelukkig ook aanwezig om eventuele onmogelijkheden met geboortedatums te kunnen signaleren. In Bentelo lopen namelijk broers die 8 maanden na elkaar geboren zijn. Een knap staaltje maar biologisch gezien onmogelijk, ervan uitgaande dat ze toch echt niet uit een ei gekropen zijn.

De warming-up was als vanouds waarbij het opviel dat de Benteloërs ruim de tijd namen om afstandsschoten te oefenen. Wat hier de reden van was zou deze middag onduidelijk blijven. Om iets voor half drie werd de kleedkamer zoals gebruikelijk nog even opgezocht waarbij Bayram een pijnlijke knie leek te hebben. Coef kende echter geen twijfel en stelde Bayram op, dan maar met anderhalf been voetballen tot er bij neergevallen wordt. De Coef stipte het belang en de belangen van deze wedstrijd nog maar eens aan en toen Koen

het woord wilde overnemen werd het echt tijd om het (kunst)gras op te zoeken voor de beladen wedstrijd

VV Twenthe - BVV Bentelo.

Mart was er ditmaal bij en completeerde het selecte Goorse gezelschap van B1. Huub had zijn kans gegrepen in de wedstrijd tegen Reünie en omdat Nino al enkele weken, zoniet maanden zijn vorm kwijt lijkt te zijn, mocht Huub in de basis starten. Dat betekende dat Twenthe in de volgende vertrouwde 4-3-3 opstelling zou spelen:

Nick – Huub, Koen, Okan, Jeroen – Kevin, Bayram, Cem – Jeffrey, Ivo, Dennis

Om stipt half drie begon de clash tussen de twee rivalen. Al snel bleek dat Bentelo tot op het bot gemotiveerd was om er het beste van te maken en met enkele stevige jongens werd het randje opgezocht. Gelukkig gingen we vol de strijd aan en werden de duels vol aangegaan waarbij zelfs Huub zich opmerkelijk goed staande hield. Zowel op als naast het veld werd fel meegespeeld meegeleefd. Dat niet iedereen dit kon waarderen daar kon de leiding van Twenthe natuurlijk niks aan doen. Nouneen had ook gewoon aan de linkerkant kunnen blijven spelen….. Al na 7 minuten konden we de score openen nadat we een corner kregen. Deze werd mooi voorgezet door Bayram die Koen wist te bereiken. Zijn inzet kwam in eerste instantie te kort maar hij kreeg een herkansing nadat Kevin een rebound ook had gemist. Een dikverdiende 1-0. De voorsprong was echter van korte duur toen de aanvoerster van Bentelo voor een vrije trap mocht aanleggen. Gedragen door de wind viel deze vanaf 35 meter pardoes naast de verbouwereerde en kansloze Nick in het netje. Bentelo vierde de treffer alsof het voor de tweede keer van Twenthe zou gaan winnen en het was voor hen een teken om nog een stapje extra te zetten. Bentelo hanteerde dezelfde tactiek als in de uitwedstrijd; een doorschuivende middenvelder bij de spitsen en een lange bal vanuit de achterlinie. Dat dit niet lang goed kan gaan bleek wel. De tactloze Benteloërs werden keer op keer overlopen door ons sterk spelende middenveld dat onder leiding van een excellererende Cem en Bayram het spel uitstekend wist te verplaatsen. Met een kilometervretende Kevin wisten zij ook nog eens de aanvalllen van Bentelo onschadelijk te maken door voetbaltechnisch hoogstaand in te grijpen waar nodig. De spitsen werden onschadelijk gemaakt door De Tank alias The Giant, Huub Hooligan en Jeroen Waanders met als slot op de deur Captain Koen. Voorin werden onze spitsen keer op keer gevaarlijk doordat Jeffrey en Dennis 3 of meer klasses beter, sneller, technischer en tactischer waren als hun directe tegenstander en de bal goed voor de goal kregen. Dat resulteerde in treffers waarvan de één nog mooier was dan de ander. Bayram wist de 2-1 aan te tekenen door een geplaatst afstandsschot vanaf 40 (!!) meter over de keeper te schieten. Wederom Bayram was het die de 3-1 koppend aantekende na een afgemeten voorzet van de weer eens mee opgekomen Jeroen. Ook de 4-1 wisten we voor de rust aan te tekenen. Jeffrey leek alleen op de keeper af te gaan na een schitterende aanval over veel schijven maar zag Cem er nóg beter voor staan die ook wel raad wist met deze kans. Met een prachtige lob werd de keeper en de arme verdediging van de Benteloërs voor schut gezet. De deceptie voor rust voor Bentelo was compleet toen ook de 5-1 nog viel. Een weer uiterst gesmeerde aanval liep via een opkomende Koen die precies op tijd Dennis wist in te spelen. Dennis zette afgemeten voor op Jeffrey die zich deze kans niet liet ontnemen en tekende de ruststand aan. Bentelo was het snot voor de ogen gespeeld, uitgeblust, afgetroefd en mocht blij zijn dat het met deze ruststand de thee mocht gaan opzoeken.

In de rust waren de complimenten voor de spelers maar wilden we dat de score hoger zou gaan uitvallen. JtW zette graag

de hoofdprijs op de 10 goals en de spelers wilden ook graag een vernedering van de Benteloërs. Dat deze woorden niet alleen bij woorden bleef bleek wel. En hoe?!?! De dadendrang bleek er al vanaf de eerste minuut na rust te zijn en de Benteloërs werden ver en ver terug gedrongen op eigen helft en ze wisten niet meer hoe of dat ze lopen moesten. Bayram was de eerste die mocht scoren. De doelman werd meer en meer in de steek gelaten door het desolate verdedigen van de BVV’ers. De gefrustreerde Benteloërs lieten zich dikwijls gaan maar gelukkig waren onze spelers vaak ongrijpbaar en wisten zo enkele aanslagen te voorkomen. Het demasqué van de Benteloërs was compleet toen de

aanvoerster (volgens de Dikke Van Dale iemand die zijn ploeg leidt….) van de Benteloërs met de staart tussen de benen en een schaafwondje en/of het kunstgrasveld als excuus gebruikte om zijn eigen wanvertoning waarschijnlijk te verdoezelen en een wissel te vragen. Echter niet voordat we de tien hadden bereikt! Dat de spelers van B1 wél tot heldendaden in staat bleken te zijn bleek wel bij de 7-1. Koen wist namelijk middels een verrukkelijke omhaal de zevende van de dag aan te tekenen. Daarna was het wederom Bayram die de keeper van de Benteloërs tot wanhoop dreef en zijn vierde van de dag maakte. Waar was trouwens zijn tegenstander? Hierna was het tijd voor de Ivo-show. In een tijdsbestek van 6 minuten wist het Intelligent Vliegende Object een record in deze competitie aan te tekenen door 3x te scoren. Een loepzuivere hattrick die een nog memorabeler verhaal aan deze wedstrijd zou geven. Het was triest om te zien hoe het Bentelose selectieteam hiermee omging. Een team dat om een tweede plaats ‘strijd’ onwaardig. I.p.v. de schade beperkt te houden lieten ze zich als een stelletje makke

schapen lachend richting de slachtbank leiden. Ondanks de vele wissels die ze toepasten hielp het allemaal niks of het moet de tijdswinst zijn geweest om een uitalsg van 20-1 te voorkomen. Ook wij hadden volop de gelegenheid om te wisselen en zo konden Simon en Nino ook nog deelnemen aan dit gala. Mart werd na ellenlang blessureleed weer eens de wei ingestuurd. Het kon allemaal niet op op deze middag. Zo kon het zijn dat we nog een paar keer scoorden. De einduitslag tussen de Kampioenen en ‘The best of the rest’ werd bepaald op

15-1 (!!!) door nog twee goals van Bayram, een fraai afstandsschot van Dennis en een intikkertje van Kevin. Zoals vaak was het weer best gezellig in de kantine na de wedstrijd maar

ditmaal was het nog eens extra gezellig. Zoals het hoort moet er stil worden gestaan bij dit soort mooie momenten en dat zette zich ‘s avonds voort bij de viering van de 16e verjaardag van The Giant.

Tot in de late en donkere uurtjes….

werden er contacten gelegd….

mannen getroost….

gewacht op wat komen zou….

en de vergaderzaal voor het kampioensfeestje geobserveerd. 

Personeel bedankt!!

STATISTIEKEN:

14-3-’09    TWENTHE – BENTELO    15-1 (5-1)

1-0 Koen, 1-1 BVV, 2-1 en 3-1 Bayram, 4-1 Cem, 5-1 Jeffrey, 6-1 Bayram, 7-1 Koen, 8-1 Bayram, 9-1, 10-1 én 11-1 Ivo, 12-1 Kevin, 13-1 Dennis, 14-1 én 15-1 Bayram

MotM: BayraMagic

Download speler_van_het_jaar_20082009bentelo_thuis_c.xls

KOMENDE WEDSTRIJD:

28-3-’09    TWENTHE – BUURSE    14.30 (C)

MET EEN HELE DIKKE HOPPAAAAA:-)

Afgelopen zaterdag stond de uitwedstrijd tegen Reünie uit Borculo op het programma. De vorige thuiswedstrijd werd het varkentje met dikke cijfers, 7-2, gewassen, destijds onder toeziend oog van Miss Jolijn. Das war einmal….. Ditmaal mochten we onder een lauw lentezonnetje om 11.45 vertrekken richting het idyllische sportpark

"De Wildbaan" te Borculo dat de tand des tijds (nog) goed door staat. De velden ruiken er nog naar gras en een sliding maken is zelfs voor Okan op dergelijke velden geen probleem. Okan kon ditmaal niet aantreden door een hardnekkige kniewond, ontstaan na een sliding op het verfoeide kunstgras, die niet wil helen. Toch was het veld waarop we moesten spelen niet wat je mag verwachten van een gastgever die een titelkandidaat op bezoek krijgt. We werden verbannen naar veld 4. Maar om dan maar van competitievervalsing te spreken, dat gaat te ver. Dat doen ze wel in het nietige Alkmaar en het Lampengat, wij doen het liever op eigen kracht.

Doordat de wedstrijd van C 1 reeds op de vrijdag al was afgelast (niet voor te stellen gezien de weersomstandigheden van de zaterdag) werden enkele logistieke probleempjes al vroeg uit de wereld geholpen. De Coef kon 2 1 spelers van C 1 meenemen vanuit Goor en JtW hoefde dan alleen maar vanuit Hengelo naar het Gelderse te rijden wat weer rijsttijd scheelde. Door de vele blessures reisden we met 12 ‘fitte’ spelerts af. Éénmaal op sportpark "De Wildbaan’ aangekomen bleek dus dat we op veld 4 moesten spelen; een veld zonder omheining en een beek er vlak achter. Dat zou gaan betekenen dat we ons ritme in de wedstrijd moeilijk zouden gaan vinden door het telkenmale moeten ophalen van de bal als deze eens uitgeschoten werd. Dat bleek al snel…

Om 13.00 werd er afgetrapt in een ditmaal niet gewoonlijke opstelling. Door de blessure van Okan nam Jeroen zijn vertrouwde voorstopperspositie in, dit betekende dat er een backplaats vrij kwam. Deze werd ingenomen door Nino die daarbij van geluk mocht spreken na zijn vertoning van een week geleden en de kans die Huub pakte. Het middenveld en de voorhoede bleef onveranderd. De Coef had nog wel zo gewaarschuwd voor de wedstrijd dat we attent moesten beginnen maar de scherpte ontbrak aanvankelijk zichtbaar en door het matige veld kwamen we niet in ons spel. Veel balverlies werd er geleden of ballen werden ongeplaatst over de zijlijn geschoten. Dieptepunt was wel de breedtepass die Koen wilde geven waar een Reüniet tussen zat die alleen op doel af kon. Koen wist nog knap zijn fout te herstellen en speelde de bal op de keeper terug die ff (?) met zijn gedachten ergens anders was en de bal simpel dacht te kunnen oppakken.  Dat betekende dat Reünie een indirecte vrije trap mocht nemen. Een simpel tikje opzij en een strak schot op doel was genoeg om de 1-0 aan te kunnen tekenen. Gelukkig kwamen we daarna meer en meer in ons spel en leken we ons ervan bewust te zijn dat winnen niet zonder inzet gepaard gaat. Aanval na aanval kwam op de doelman van Reünie af die al een paar keer knap redding had gebracht bij kansen van Ivo en Dennis. Op een inzet van Kevin in twee gedeelten had hij echter geen antwoord zodat we de stand verdiend gelijk konden trekken. Daarna was het de beurt aan Ivo die uiterst geraffineerd de bal onder controle wist te brengen, elke verdediger van Reünie in verbazing achter latend nadat hij de bal niet houdbaar voor de keeper in een hoek had geschoten. Met nog enkele minuten voor rust te gaan wist Jeffrey het verschil in kwaliteit ook in de stand uit te drukken na een goede voorzet uit een vrije trap van Bayram. Des te teleurstellender was de treffer vlak voor rust, zodat we met een minimale voorsprong moesten gaan rusten.

De Coef was allerminst blij met het vertoonde spel en refereerde aan een uitspraak van de voor voetbalvolgers welbekende McClaren dat als je wilt winnen je het beestje wel volledig moet uitschakelen en niet half moet laten leven. Helaas konden de spelers hier geen voldoende gehoor aan geven. 100% Kansen werden ‘vakkundig’ om zeep geholpen. Kevin, die so wie so al licht uit vorm lijkt te zijn, wist jammerlijk de lat te raken of net niet door te komen, Ivo wist een grote kans niet te verzilveren, Bayrams’ schoten waren te wild of mistten precisie, Dennis werd fel op de huis gezeten door de derde speler die hem dekking mocht proberen te geven en ook verwoede pogingen van Koen, Jeroen, Jeffrey en co. mistten de overtuiging om de keeper van Reünie te passeren. Dit betekende dat met het verstrijken van de minuten de tegenstander steeds meer hoop kreeg en ook nog eens gevaarlijker werd. In eerste instantie wist Nick nog een uitval van de Reünieters onschadelijk te maken. De laatste minuten moesten we echter lijdzaam toezien hoe onder leiding van de verwarde scheids de wedstrijd uit onze handen glipte. En wat een aloude voetbalwet al voorschrijft gebeurde…. Na een voorzet van de Reünieten wist de uitblinker aan hun zijde met rugnummer 7 de gelijkmaker te noteren.

Direct na deze zure gelijkmaker floot de scheids voor het einde van de wedstrijd en werd De Coef met zijn telepathische voorspellingen onbedoeld de nieuwe Uri Geller-van-de-dag. Erg zuur en misschien wel duur puntverlies op weg naar het summum van de voetballer: een kampioensfeestje all-in?! Een puntverlies dat we puur aan onszelf te wijten hadden door ver van ons kunnen te spelen en zonder voldoende inzet. Reünie had het puntje gezien het balbezit wellicht niet verdiend maar dat telt niet in het voetbal. Een week ervoor hadden ze meer verdiend maar kregen ze te weinig. En laat dat nou toevallig onze tegenstander van volgende week zijn: BVV Bentelo! Dan kunnen we weer laten zien wat we werkelijk waard zijn. Een tegenstander waartegen we nog wel wat recht tegen hebben te zetten…

BELANG LIJKT ME DUIDELIJK!!!! 

STATISTIEKEN:

7-3-´09   REUNIE – VV TWENTHE    3-3 (2-3)

1-0 Reünie, 1-1 Kevin, 1-2 Ivo, 1-3 Jeffrey, 2-3 en 3-3 Reünie

MotM: Cem

Download speler_van_het_jaar_20082009renie_c.xls

KOMENDE WEDSTRIJD:

14-3-’09   TWENTHE - BVV BENTELO    14.30 (C) 

Vorige week hebben we een uitstekende wedstrijd gespeeld tegen hoofdklasser Hulzensche Boys. Tegen de middenmoter uit de hoofdklasse werd het dikverdiend 3-1. Tevens had heel Twent(h)e de afgelopen week kunnen genieten van de dubbele confrontatie van Fc Twente met Olympique Marseille. Na een mooie uitwedstrijd

met dito resultaat, veel hoop en een krankzinnige thuiswedstrijd moest Twente uiteindelijk helaas het onderspit delven tegen de Fransen die een begroting hebben van 130.000.000 Euri’s, 5x de begroting van Twente.

Zaterdag kregen we de kans om HSC ’21 aan onze zegekar te binden op onze route naar het summum voor elke voetballer:

‘de platte wagen’. Aangezien de ‘concurrenten’ maar punten blijven morsen mogen we stilaan enkele voorbereidingen gaan treffen om een en ander te gaan vieren.  Echter was HSC ’21 niet een ploeg waar geen rekening mee hoefde te worden gehouden. HSC ’21/Carparc B2 had niet stil gezeten en wist Twente/Heracles B2 in een oefenduel te verslaan(!). In een nog niet lang geleden afgesloten seizoen wisten de Haaksbergenaren onze titeldroom definitief aan diggelen te schiten. En ook de uitwedstrijd van dit seizoen was ook een verre van makkelijk duel, al had de man in het zwart, door intimi ‘Bassie’ genoemd, daar destijds een belangrijk aandeel in. Zo ver wilden we het zaterdag niet laten komen.

Om half twee werd iedereen weer geacht aanwezig te zijn. Aldus geschiedde. Daarmee kon de voorbereiding beginnen. Dit leidde niet tot vermeldenswaardige momenten omdat er werd voorbereid zoals altijd of het moet de bevestiging zijn geweest van Dennis dat zijn lies niet helemaal in orde was. Gelukkig heeft hij goede contacten die het herstel van zijn lies wel eens zouden kunnen bespoedigen. Toch wilde hij na kort beraad wel beginnen aan de wedstrijd en aanzien hoe zijn lies het zou houden.

11 Haaksbergenaren en een aantal chauffeurs arriveerden om 14.10….. Toch kon de wedstrijd op het geplande aanvagstijdstip van 14.30 beginnen. Twenthe speelde uiteraard in zijn vertrouwde opstelling:

Nick – Jeroen, Koen, Okan, Nino – Kevin, Bayram, Cem – Dennis, Ivo, Jeffrey

Een goede reden om dit anders te doen was er tot op heden niet….. We begonnen redelijk aan het duel en een aantal kansjes werden gecreëerd maar echt op de proef gesteld werd de keeper van de groen-witten niet. Aan de andere kant zorgden snelle uitbraken en corners voor steeds meer gevaar en zo’n kwartier na het beginsignaal was HSC ’21 zelfs de bovenliggende ploeg. We zaten in een rommelige fase met veel balverlies. Ons middenveld kreeg geen vat op de tegenstander. Zij kregen teveel ruimte omdat we, in het bijzonder op het middenveld, positioneel niet goed stonden. Vooral bij balverlies konden de Haaksbergenaren er snel uitkomen en ons zo goed als overlopen. Gelukkig wist de werklust van met name Cem (!) en Bayram dit nog enigzins te compenseren. Toch wist Nino het te presteren dat we al na een half uur moesten ingrijpen. Huub mocht het op zijn plek gaan proberen. Allerminst onverdienstelijk wist hij wel te laten zien hoe het moest. Fel verdedigend stond hij zijn mannetje. Nino zijn tegenstander moet zich gevoeld hebben als stond hij tegenover een D-speler. Zoals zo vaak dit seizoen (GROL, SV Holten, etc.) kon de lange bal door de tegenstander zeer effectief gebruikt worden. In de omschakeling valt nog veel te verbeteren. In balbezit zijn we oppermachtig maar bij balverlies geven we (te) vaak niet thuis. Zo ook bij de  tegentreffer van HSC ’21/Carparc B2. Een lange bal werd door HSC ’21 gespeeld, Nino stond niet op te letten en zijn tegenstander kreeg weer een vrije doortocht, Nick kansloos achterlatend. Gelukkig hadden Jeffrey, na een uitstekende steekpass van Bayram, en Bayram zelf met een mooie trap net onder de lat al voor een 2-0 voorsprong gezorgd waarmee we met de tegengoal van de groen-witten alsnog met een 2-1 voorsprong konden rusten.

In de rust werd aangehaald dat we het ons zelf erg moeilijk maakten. In het bijzonder de samenwerking op het middenveld was niet zoals we voldoende wedstrijden hebben laten zien. Coef noemde het treffende voorbeeld van Wouter, eerstejaars C-speler, die tegen Hoofdklasser Hulzensche Boys door de technische staf aan de rechterkant werd gezet. Echter werd hij door zijn medespelers naar de linkerkant gedirigeerd. Daar stonden Huub en Simon al, met alle respect; niet de sterkste kant om een eerstejaars C-speler op te vangen. Gelukkig werd een en ander na rust opgepakt en verbeterde ons spel gaandeweg de tweede helft. Dennis was toen al uit voorzorg uit het veld gehaald. Cem wist zijn goede spel te bekronen met de 3-1. De in de eerste helft weinig zichtbare Ivo kroop de tweede helft gelukkig uit zijn schulp. Na al een keer zonder noemenswaardig resultaat vrij gezet te zijn voor de keeper na een goede loopactie wist hij een tweede keer meer rendement te halen. Nadat hij de keeper uitgespeeld had kon hij de bal voorzetten op Jeffrey die zijn tweede van de middag aantekende á la Arnautovic tegen L’OM. Cem zette zijn goede wedstrijd nog meer luister bij door ook een tweede en onze 5e van de wedstrijd aan te tekenen. NiEk alias Dotje was nog wat speeltijd gegund al had hij de angst dat dit als keeper moest gebeuren. Gelukkig wist keepert Nick een aanslag van de voor de rest redelijk sportief spelende Haaksbergenaren te overleven en kon Dotje op de rechtsbuitenpositie een rentree maken. Zo konden we dan toch nog met een bevredigend gevoel de wedstrijd met een uitslag van

afsluiten.

STATISTIEKEN:

2-3-’09    VV TWENTHE - HSC ’21/CARPARC     5-1 (2-1)

1-0 Jeffrey, 2-0 Bayram, 2-1 HSC, 3-1 Cem, 4-1 Jeffrey Arnautovic, 5-1 Cem

MotM: Huub

Download speler_van_het_jaar_20082009hsc_thuis_c.xls

KOMENDE WEDSTRIJD:

10-3-’09    REÜNIE – TWENTHE    13.00 (!) (C)